Κυριακή 27 Απριλίου 2014

Αλλιώτικη «Πρόβα νυφικού»: μια παράσταση για προδοσίες, γενναιότητα και δικαίωση



Η ζωή των ανθρώπων μιας μικρής πόλης αναστατώνεται, από το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, από ανακαλύψεις για πτυχές των ανθρώπων που γνώριζαν, αλλά και από προδοσίες και μυστικά στις σχέσεις τους. Η προδοσία που πληγώνει καθέναν είναι αυτή που για κάποιον λόγο αγγίζει ένα ευαίσθητο σημείο του. Η Ρηνούλα, όμως, είναι μια γενναία, δυνατή γυναίκα, γεμάτη χαρά, αισιοδοξία και αμείωτο ενδιαφέρον για τους αγαπημένους της ανθρώπους, ό, τι δραματικό κι αν συμβαίνει στην ίδια. Είναι εκεί, παρούσα, για όλους.
Αυτό ακριβώς θαυμάζει και η Δανάη Σκιάδη, όπως είπε την Παρασκευή 25/4, στην ηρωίδα που υποδύεται στην παράσταση «Πρόβα νυφικού» που ανεβαίνει μέχρι 1η Ιουνίου στο Rex, σκηνή Κοτοπούλη του Εθνικού Θεάτρου. Ακόμη κι αν δεν δικαιώνεται βρίσκοντας την ευτυχία, για τους θεατές υπάρχει σίγουρα δικαίωση και μόνο που υπάρχει ένας τέτοιος άνθρωπος. Για εκείνη κάτι τέτοιο έχει ιδιαίτερη σημασία.
Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη τη συζήτησή μας εδώ:
http://www.mixcloud.com/Culturistries/%CE%B7-%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%B7-%CF%83%CE%BA%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-cultur%CE%AF%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%82-25-4-2014/

Πέμπτη 24 Απριλίου 2014

Μια πρόβα νυφικού που έγινε βιβλίο, τηλεοπτική σειρά και θεατρική παράσταση

Η Δανάη Σκιάδη πρωταγωνιστεί στην "Πρόβα νυφικού" και έρχεται την Παρασκευή 25 Απριλίου, στις 5μμ, να μας μιλήσει για την παράσταση, τον ρόλο της και το κατά πόσον η Ιστορία δικαιώνει τους τραγικούς ήρωες.

Η "Πρόβα του νυφικού" ήταν το πρώτο βιβλίο της Ντόρας Γιαννακοπούλου, στη συνέχεια μεταφέρθηκε τηλεοπτικά από τον Κώστα Κουτσομύτη και 20 χρόνια μετά ανεβαίνει στη σκηνή Μαρίκα Κοτοπούλη στο Rex του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη.
Ένας γάμος που επίκειται και μια ανακάλυψη που προμηνύει την τραγικότητα της συνέχειας… Κι όλα αυτά λίγο πριν ξεσπάσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Οι ζωές των ανθρώπων περιπλέκονται, ανομολόγητοι έρωτες, οικογενειακά μυστικά, προσωπική και εθνική προδοσία συνθέτουν την ιστορία και πίσω απ’ όλα αυτά, κρύβονται τα ανθρώπινα πάθη.

Εμείς θα σας περιμένουμε από τις 4μμ στο www.radioreboot.gr

Κυριακή 13 Απριλίου 2014

Ένας δικαιότερος κόσμος είναι θέμα όλων; Η απάντηση δόθηκε από την Ειρήνη Καρέτα την Παρασκευή 11/4 στις Culturίστριες


Η Fair Trade Hellas είναι μια ελληνική οργάνωση που ξεκίνησε τη λειτουργία της το 2004 και ανήκει σε έναν πανευρωπαϊκό συνεταιρισμό οργανώσεων για το fair trade, το δίκαιο και αλληλέγγυο εμπόριο. Το εμπόριο επί ίσοις όροις, όπως δηλαδή θα έπρεπε να είναι παγκοσμίως.
Η Ειρήνη Καρέτα, υπεύθυνη προγραμμάτων και συντονίστρια εθελοντών της οργάνωσης, βρέθηκε στις Culturίστριες την Παρασκευή 11 Απριλίου 2014 και κάναμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για το τί είναι δίκαιο και αλληλέγγυο εμπόριο, πώς ένα προϊόν χαρακτηρίζεται και πιστοποιείται ως fair trade, με ποια κριτήρια, αλλά και για τις δράσεις και τα προγράμματα που διεξάγει διαρκώς.
Δεν θα μπορούσε να μείνει εκτός συζήτησης και η ελληνική νοοτροπία που χρειάζεται μια πλήρη μεταστροφή, ώστε να καταφέρει να γίνει λειτουργική με τα νέα –διεθνή- δεδομένα. Δεν υπάρχει πια η δικαιολογία της άγνοιας,  τώρα είναι θέμα προσωπικών επιλογών.
Τα υπόλοιπα μπορείτε να τα ακούσετε εδώ:  



Τρίτη 8 Απριλίου 2014

Fair Trade Hellas: Προσπαθώντας για έναν δικαιότερο κόσμο




Όλα όσα δεν ξέρουμε για την οργάνωση που προασπίζει τα δικαιώματα των παραγωγών-καλλιεργητών σε όλο τον κόσμο, ήρθε η ώρα να τα μάθουμε.
Τι είναι το «δίκαιο εμπόριο» και ποιοι οι κανόνες του, ποιοι συμμετέχουν, από πόσες και ποιες χώρες, πού μπορεί κάποιος να βρει προϊόντα δίκαιου εμπορίου και πώς να συμμετάσχει ως παραγωγός, αλλά και από ποιον ξεκίνησε η ιδέα της οργάνωσης.
Η υπεύθυνη προγραμμάτων και συντονίστρια των εθελοντών της Fair Trade Hellas, Ειρήνη Καρέτα, έρχεται στις Culturίστριες την Παρασκευή 11 Απριλίου για μία ώρα, 4-5μμ, και θα λύσει όλες μας τις απορίες.

Συντονιστείτε στο www.radioreboot.gr

Σάββατο 29 Μαρτίου 2014

Ο Δημήτρης Αλεξανδρής και η επιστημονική φαντασία: Πώς είναι να ζεις 140 αιώνες περιμένοντας κάποιος να σε πιστέψει


Ο Δημήτρης Αλεξανδρής βρέθηκε στις Culturίστριες την Παρασκευή 28 Μαρτίου για μια ωριαία, αλλά πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με αφορμή την παράσταση επιστημονικής φαντασίας «The man from earth» (θέατρο Αλκμήνη) στην οποία πρωταγωνιστεί.
Υποδύεται τον καθηγητή Oldman, ο οποίος υποστηρίζει ότι ζει εδώ και 14.000 χρόνια, έχοντας δει τα περισσότερα σημαντικά γεγονότα, ειδεχθή ή αξιοθαύμαστα, που σημάδεψαν την ανθρωπότητα. Η μόνη που τον πιστεύει είναι η γυναίκα που είναι ερωτευμένη μαζί του, οι υπόλοιποι προσπαθούν να αποδείξουν αν είναι τρελός ή η ευκαιρία τους να αξιοποιήσουν ένα ζωντανό μνημείο της ανθρώπινης Ιστορίας.


Μιλήσαμε για τα υπαρξιακά ερωτήματα που προκύπτουν μέσα από την παράσταση, αλλά και το αν τελικά δίνονται απαντήσεις, τη διαχρονική ανάγκη -που είναι και η ουσιαστική κινητήριος δύναμη της υπόθεσης- να μας αποδεχτούν και να μας πιστέψουν όσοι μας περιβάλλουν χωρίς να απαιτούν αποδείξεις, αλλά και την ενθουσιώδη αντίδραση του σκηνοθέτη της ταινίας όταν είδε την παράσταση.
Συμμετέχει, επίσης, στη μουσικοθεατρική παράσταση «Ξημερώνει Κυριακή» στο Θέατρον του Κέντρου Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος, η οποία βασίζεται στην παράσταση «Ο δρόμος» που ανέβηκε επί χούντας και στους εμβληματικούς πια δίσκους του Μίμη Πλέσσα και του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Τα υπόλοιπα εδώ:

Τρίτη 25 Μαρτίου 2014

14.000 χρόνια εξέλιξης κι αθανασίας σε μία ώρα -Παρασκευή 28/3, 4μμ



140 αιώνες ζωής είναι, εν τέλει, αρκετός χρόνος για έναν άνθρωπο; Μπορεί κάποιος να ζήσει τόσο πολύ; Γιατί ο καθηγητής
Oldman επιλέγει να μοιραστεί το μυστικό του με τους φίλους και συναδέλφους του με τον κίνδυνο να τον περάσουν για παράφρονα; Πόσο εύκολο είναι να τον πιστέψουν; Τι έμαθε για την ανθρωπότητα αυτά τα 14.000 χρόνια εξέλιξης;
Ο Δημήτρης Αλεξανδρής έρχεται την Παρασκευή 28 Μαρτίου, 4-5μμ, στις Culturίστριες να απαντήσει σε όλα αυτά τα ερωτήματα που γεννά ο ρόλος του στην παράσταση επιστημονικής φαντασίας και μαγικού ρεαλισμού «Τhe man from earth» που σκηνοθετεί η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη και ανεβαίνει κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο θέατρο Αλκμήνη.


Από τα τέλη Φεβρουαρίου συμμετέχει και στη μουσικοθεατρική παράσταση «Ξημερώνει Κυριακή» που βασίζεται στα τραγούδια των ιστορικών δίσκων «Ο Δρόμος» και «Μίλα μου για λευτεριά» του Μίμη Πλέσσα και του Λευτέρη Παπαδόπουλου και ανεβαίνει στο «Θέατρον» του Κέντρου Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος.

Συντονιστείτε την Παρασκευή 28/3 στις 4μμ στο www.radioreboot.gr

Κυριακή 23 Μαρτίου 2014

Armadale: Πάθη, ίντριγκες και αποκαθήλωση της ηθικής κοινωνίας στο Σύγχρονο Θέατρο

Σε μια εποχή που η ηθική αποτελούσε λάβαρο, ακόμη κι αν ίσχυε μόνο φαινομενικά, ο Γουίλκι Κόλινς έγραψε ένα επικών διαστάσεων μυθιστόρημα μυστηρίου υπό τον τίτλο "Armadale" στο οποίο αποδομεί, στηλιτεύει και ξεγυμνώνει κάθε στοιχείο ηθικολογίας σε μια κοινωνία που ξεχνά το είναι και μένει στο φαίνεσθαι.
Βρισκόμαστε στην βικτωριανή εποχή, φυσικά στην Αγγλία, όπου μια διαθήκη υπό μορφήν γράμματος φτάνει στα χέρια του γιου του αποστολέα 19 χρόνια μετά το θάνατό του. Όσα συνέβησαν τότε (21 χρόνια πριν) και οι άνθρωποι που εμπλέκονται είναι ο λόγος που συντάχθηκε το γράμμα. Το μόνο που ζητά, μετά από την εξιστόρηση των γεγονότων που αιτιολογούν το αίτημά του, είναι να μην συναντηθεί ποτέ ο γιος του με τον συνονόματό του(Λάζαρος Βαρτάνης)...
Ο γιος (Κωνσταντίνος Ασπιώτης) δεν θα καταφέρει να το αποφύγει, αλλά αυτή η τυχαία συνάντηση είναι μόνο η αρχή μιας αλληλουχίας γεγονότων που θα ξετυλίξει το κουβάρι ή θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο τα πράγματα.
Μια γυναίκα, η Λύντια Γκουίλτ(Μαρία Κίτσου), εμφανίζεται και γίνεται το μοιραίο πρόσωπο, η γυναίκα που θα είναι ικανή για το μεγαλύτερο κακό, τις πιο απροσδόκητες και μοχθηρές δολοπλοκίες μέχρι τα μεγαλύτερα πάθη και την πιο βαθιά αγάπη που θα επηρεάσει με την παρουσία και τις ενέργειές της τις ζωές όλων.
Οι άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πιόνια ή όπλα της, να γίνουν αναλώσιμα υλικά για τον σκοπό της, έμπνευση για αλλαγή, αφορμή για συνειδητοποίηση ή ίσως η τιμωρία της;
Πρόκειται για μια εξαιρετική δουλειά που ανεβαίνει για 6 ακόμη παραστάσεις, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 8μμ, στο Σύγχρονο Θέατρο (Ευμολπιδών 45, Γκάζι).
Η διασκευή αυτού του πραγματικά ογκώδους βιβλίου έγινε από την Μαρία Κίτσου και τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη με τη βοήθεια και του Λάζαρου Βαρτάνη, ενώ την σκηνοθεσία υπογράφει ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης.
Οι ηθοποιοί και οι ερμηνείες τους είναι καταπληκτικές, σε συνεπαίρνει η ιστορία, αλλά και το ταλέντο των συντελεστών που καταφέρνουν να "χτίσουν" τους ρόλους τους με τέτοιον τρόπο που η πραγματική εικόνα τους στο παρόν εξαφανίζεται και γίνονται ο ρόλος. Είτε πρόκειται για αυτόν ενός ηλικιωμένου -για τα δεδομένα της εποχής- άνδρα που ερωτεύεται χωρίς ανταπόκριση μια κατά πολύ νεότερή του, ο οποίος στην πραγματικότητα είναι ένας νέος άνδρας (Φάνης Παυλόπουλος), είτε για μια ηλικιωμένη και δόλια κυρία, ενώ η πραγματική εικόνα είναι μιας πανέμορφης κοπέλας (Σύνθια Μπατσή). Δεν υπάρχουν τρικ και ειδικά εφέ, υπάρχουν τα υπέροχα κοστούμια εποχής που μας μεταφέρουν στον 19ο αιώνα, αλλά η υποκριτική τους ικανότητα, το ταλέντο, οι κατάλληλες σκηνοθετικές οδηγίες και η ομαδική δουλειά είναι τα στοιχεία που φέρνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Είναι μια πολύωρη παράσταση, που δεν σε κουράζει, δεν καταλαβαίνεις τον χρόνο που κυλά και αξίζει κάθε λεπτό που την απολαμβάνεις.
Ο Χάρης Αττώνης στους τρεις βασικούς του ρόλους στην παράσταση -πατήρ Ντέσιμους Μπροκ, δικηγόρος Αύγουστος Πέντζιφτ και γιατρός Ντάνγουορντ- κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα, δίνει πνοή, συναίσθημα και βάθος στους χαρακτήρες του καταφέρνοντας, όσο διαφορετικοί είναι μεταξύ τους, να φαίνεται κι ο ίδιος σαν να είναι τρία διαφορετικά πρόσωπα επί σκηνής. Δεν γνωρίζω κατά πόσον έτυχε, αλλά αυτοί οι τρεις χαρακτήρες περνώντας από τον έναν στον επόμενο, έχουν μια κλιμάκωση μέσα στην παράσταση, η οποία γίνεται υπογείως αισθητή, δημιουργώντας ένα πλαίσιο ωρίμανσης.
Η Ζωή Καραβασίλη καταφέρνει από μητέρα να γίνεται κόρη -η δεσποινίς Μίλροι- στη διάρκεια της παράστασης με μια αποφασιστικότητα και σαρωτική δύναμη στην αρχή και αθωότητα, αφέλεια, κυκλοθυμία της ηλικίας, αλλά και πείσμα στη συνέχεια. Και βλέποντάς τη, νιώθεις βεβαιότητα και για τα δύο.
Η Μαρία Κίτσου είναι ο ορισμός της μοιραίας γυναίκας. Πέρα από την φωνή της που στην αρχή παίζει καταλυτικό ρόλο, καθώς μέχρι να κάνει κανονικά την εμφάνισή της στη σκηνή όλο το μυστήριο κρύβεται εκεί, από τις συναισθηματικές της διακυμάνσεις, τα βήματα που οδηγούν τον θεατή προς μία κατεύθυνση κάνοντας μια διαδρομή στα πιο σκοτεινά και μύχια σημεία της ανθρώπινης ψυχής, μέχρι την κορύφωση, είναι υποδειγματική καταφέρνοντας να μισείς και να συμπονάς ταυτόχρονα την ηρωίδα της.
Ο Λάζαρος Βαρτάνης είναι ο αισιόδοξος, ανέμελος, ενθουσιώδης, καλοπροαίρετος, ονειροπόλος και αυθόρμητος Άλαν Αρμαντέιλ που μέχρι τέλους, αυτά τα στοιχεία τον κάνουν να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους ήρωες, σαν εξαρχής να θέλει να σου κλείσει το μάτι.
Ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης είναι ο άλλος Άλαν Αρμαντέιλ, μόνο που παρουσιάζεται με ψευδώνυμο: Οζίας Μιντγουίντερ. Από την πρώτη έως την τελευταία στιγμή είναι ένα τραγικό πρόσωπο, έτοιμος να αυτοτιμωρηθεί για κάτι για το οποίο δεν φέρει ευθύνη, να θυσιαστεί για αυτούς που αγαπά, γι' αυτό που πιστεύει, να προστατεύσει όποιον πρέπει και όπως μπορεί, να διαφυλάξει τη δικαιοσύνη και όσο καλό υπάρχει γύρω του και μέσα του.
Ο Φάνης Παυλόπουλος εκτός από ταγματάρχης Μιλρόι, προστατευτικός και οριοθετημένος πατέρας, είναι και ο κύριος Μπάσγουντ, ένας μεγάλος σε ηλικία άνδρας που ερωτεύεται τη μοιραία γυναίκα σε σημείο απόλυτης παράδοσης, τυφλής υπακοής και ολοκληρωτικής καταστροφής, χωρίς μετάνοια ή μεταμέλεια.
Η Σύνθια Μπατσή είναι εκπληκτική ως κυρία Όλντερσο που μέσα στην παρακμή της συνεχίζει να χρησιμοποιεί τους άλλους από θέση ισχύος. Δίνει, μέσα από τη φωνή, το περπάτημα μέχρι τις εκφράσεις, μια ολοκληρωμένη εικόνα αυτής της γυναίκας που υποστηρίζεται από τα δικά της και μόνο μέσα.
Η Ελένη Κάκκαλου είναι άψογη ως άρρωστη, γεμάτη απωθημένα και ανασφάλειες γυναίκα που δεν μπορεί να δώσει -ή δεν έχει πια- ίχνος τρυφερότητας.
Τέλος, ο Μάριος Μακρόπουλος ισορροπεί μεταξύ του άσωτου, μπλεγμένου με τον υπόκοσμο γιου Μπάσγουντ και της στιγμιαίας έκλαμψης να συμπεριφερθεί ως καλός γιος.
Το "Armadale" είναι μια πολύ καλοδουλεμένη και προσεγμένη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια παράσταση. Οι ηθοποιοί είναι εναρμονισμένοι υποδειγματικά, κάτι που είναι εύκολα αντιληπτό και έχει ουσιαστική σημασία για το τελικό αποτέλεσμα.
Αξίζει πραγματικά να τη δείτε.


"Armadale", του Wilkie Collins

Σύγχρονο Θέατρο
Ευμολπιδών 45, Γκάζι (δίπλα στο μετρό Κεραμεικού) 
Τηλ.: 2103464380

Συντελεστές:Μετάφραση: Σάντυ Παπαϊωάννου
Διασκευή: Μαρία Κίτσου – Κωνσταντίνος Ασπιώτης
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ασπιώτης
Μουσική: Δημήτρης Καμαρωτός
Σκηνικά: Ηλένια Δουλαδίρη
Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη – Παναγιώτης Λαμπριανίδης
Φωτισμοί – Φωτογραφίες: Τάκης Λυκοτραφίτης
Βοηθός σκηνοθέτης: Μαρία Κίτσου
Βοηθοί σκηνοθέτη: Ελένη Κάκκαλου – Αγνή Χιώτη
Κατασκευή κοστουμιών: Δάφνη Τσακότα

Παίζουν:
Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Χάρης Αττώνης, Λάζαρος Βαρτάνης, Ελένη Κάκκαλου, Ζωή Καραβασίλη, Μαρία Κίτσου, Μάριος Μακρόπουλος, Σύνθια Μπατσή, Φάνης Παυλόπουλος.



Ημέρες και ώρες παραστάσεων
Δευτέρα και Τρίτη στις 8μμ.
Μέχρι 8/4

Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ γενική είσοδος
10 ευρώ μειωμένο (ανέργων, φοιτητικό, νεανικό έως 18 και συνταξιούχων άνω των 65)

Διάρκεια παράστασης: 210’ με δύο διαλείμματα