Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

Η αγάπη που χρειαζόμαστε κάθε μέρα...

Σήμερα αυτό το τραγούδι το είχα τρομερή ανάγκη, η μελωδία του, οι στίχοι, οι φωνές, Αφροδίτη Μάνου πρώτη κι από κάτω ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, η νοσταλγία μιας άλλης εποχής, όλα ήταν απαραίτητα.
Αυτό το ταξιδιάρικο "Αμόρε μίο" που μοιάζει ν' ακολουθεί το κύμα που απαλά χτυπά το γιαλό, είναι απαραίτητο σήμερα...

Άνοιξε μωρό μου την κουρτίνα
μην τα παίρνεις όλα σοβαρά
είναι γάτα εφτάψυχη η Αθήνα
θα τα καταφέρει μια χαρά
είναι γάτα εφτάψυχη η Αθήνα
θα τα καταφέρει μια χαρά.

 
Αμόρε μίο
εμείς οι δυο
και το φεγγάρι
μαργαριτάρι
αμόρε μίο
εμείς οι δυο
σ' αυτή την πόλη
που 'φυγαν όλοι.


Δεν παθαίνει τίποτα η Ελλάδα
δυόμισι χιλιάδες χρόνια ζει
δώσε μου κι εμένα μια βδομάδα
φτάνει μόνο να 'μαστε μαζί

Αφροδίτη Μάνου & Λουκιανός Κηλαηδόνης- Αμόρε μίο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου